Najstarsza linia podmiejska w regionie
Historia komunikacji podmiejskiej w aglomeracji łódzkiej sięga początków XX wieku. Jednym z jej filarów była trasa łącząca Łódź z Konstantynowem Łódzkim, której uruchomienie nastąpiło 17 grudnia 1910 roku — czyli dokładnie 116 lat temu. Inwestorem było Towarzystwo Akcyjne Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych, które działało na podstawie koncesji przyznanej trzy lata wcześniej.
Przebieg i charakterystyka trasy
Początkowy odcinek rozpoczynał się w Łodzi, u zbiegu ulic Cmentarnej i Konstantynowskiej, a kończył na Małym Rynku w Konstantynowie Łódzkim. Linia miała charakter jednotorowy, a na obu końcach zlokalizowano mijanki, które pełniły funkcję krańcówek i umożliwiały przepinanie wagonów.
Rozbudowa i numeracja
W 1929 roku trasę wydłużono do Lutomierska. Po zakończeniu II wojny światowej wprowadzono nową numerację tramwajów podmiejskich — pojazd kończący bieg w Konstantynowie otrzymał oznaczenie 43bis, natomiast kursujący do Lutomierska — numer 43.
Klimat dawnej fotografii
Archiwalne zdjęcie z 1991 roku, autorstwa Wima van der Enta, dokumentuje tramwaj linii 43 na ulicy Jana Pawła II w Konstantynowie Łódzkim (dawniej ul. 19 stycznia). W latach 1954–1971 funkcjonowała tam krańcówka. Na fotografii uchwycono również samochody marki Syrena — produkowane w latach 1957–1983, będące jedynym po wojnie całkowicie krajowym samochodem osobowym.
Materiał pochodzi z profilu Łódzki Wehikuł Czasu, udostępnionego przez Radio Łódź.
Źródło: Radio Łódź (fb)
Fot. m.facebook.com
