W okresie wakacyjnym Dworzec Autobusowy Centralny w Łodzi przeżywał prawdziwe oblężenie. Podróżni mogli stąd dotrzeć do wielu miejsc w całej Polsce. Dworzec znajdował się po północnej stronie budynku Dworca Łódź Fabryczna, przy placu Bronisława Sałacińskiego.
Historia placu i dworca
Plac, przy którym mieścił się dworzec, został nazwany w 1993 roku przez łódzką Radę Miejską na cześć młodego bohatera walk o niepodległość. Bronisław Sałaciński zginął podczas odbicia dworca z rąk niemieckiego okupanta w 1918 roku. Sam dworzec autobusowy powstał w czasach powojennych i przez lata służył mieszkańcom Łodzi oraz przyjezdnym.
Infrastruktura i połączenia
Dworzec obsługiwał połączenia podmiejskie, regionalne oraz dalekobieżne. Posiadał kilka stanowisk dla autobusów, kioski oraz małą gastronomię. Kasy biletowe wraz z poczekalnią znajdowały się w wydzielonej części obiektu. Szczególne oblężenie przeżywał w okresie wakacyjnym, gdy wielu łodzian wyjeżdżało na urlopy.
Dziś dworzec już nie istnieje, ale pozostaje w pamięci jako ważny punkt komunikacyjny miasta. Zdjęcie z 1993 roku autorstwa Steve’a Guessa, udostępnione przez Łódzki Wehikuł Czasu, przywołuje te wspomnienia.
Źródło: Radio Łódź (fb)
Fot. m.facebook.com
